Artisautza
Alberto Artal. Luthierra eta dultzaineroa: Historia
BELAXE. ITZULPEN ZERBITZUA
Honako hau dio hiztegiak dultzainari buruz: “haizezko musika-tresna da, herrikoia, oboearen antzekoa eta oso soinu ozenekoa”.
Wikipediak dioskunez, Mesopotamian, K.A. 3.000. urtean, gure dultzainaren aurrekotzat jo litekeen elementu bat erabiltzen zen. Mihia zuten haizezko tresnak ziren, abub izenekoak. Geroago, greziarrek auloak erabili zituzten, eta erromatarrek, tibiak.
Penintsulan Alexandreren Liburuan agertzen dira (XIII. mendea), albogue izenarekin, eta “El Quijote” liburuan, chirimia eta dulzaina bereizten dira. Lehena 50-60 cm ingurukoa da, eta bigarrena 30-40 cm ingurukoa.
Eskuarki zurezkoak edo metalezkoak izaten dira, kanaberazko mihi bikoitzarekin; aurreko aldean sei zulo izaten dituzte eta atzeko aldean bakarra, ezkerreko eskuko erpuruaz estaltzeko edo irekitzeko. Ez dauka giltzarik, eta txirularen antzera antolatuta dago; bi zortzidun osoko luzapena dauka, tarte kromatiko guztiekin.