Artisautza
Jose Antonio Bastida. Pikatzailea: Historia
BELAXE. ITZULPEN ZERBITZUA
Eibarko Udalaren akta batean, 1762ko apirilaren 25ekoan hain zuzen ere, idatzi zuten orduan Plazentziako Erregearen Arma Fabriketan (gaur egun, Soraluzen, Gipuzkoan) honako langile hauek zeudela: 35 KAXA EGILE, 9 FORJARI, 7 BARRENARI, 19 LIMATZAILE, 13 TXISPALARI, 11 MAILUKARI, 35 PRESTATZAILE, eta 8 KONPONTZAILE. Denak dira suzko armak egiteko lanbideak.
Espezializatu ondoren, azpisailkapenak daude. Izan ere, KAXA edo KULATA EGILEAK, batetik, PIKATZAILEA dakar, kulataren arraiak egiten dituena, eta, bestetik, TXAROLARIA, egurrari berniza ematen diona.
1874an, Soraluzeko EUSCALDUNA fusil-fabrikak kulatak egiteko bi egur-makina kopiatzaile zituen. Makinekin prozesuaren zati bat egiten zuten, akabera eskuz ematen ziotelako. Baina 1940. urtetik aurrera prozesua guztiz mekanizatu zuten, eta orain eskopeta finak edo kalitatezkoak bakarrik egiten dira eskuz, benetako artisautza-lanak baitira.
Izan ere, eskopeta erabiltzaile onak garrantzi handia ematen dio armaren kulatari edo kaxari, ondo egokitu behar zaiolako bezeroaren gorputzari. Horretarako kontuan izan behar dira: besoen luzera, tiro egiteko erak, ezkertia edo eskuintia den, tikik edo jiterik duen, grabatuen kalitatea...