"Gesaltzako Aitona" (Oñati, 1877-Oñati, 1965). Oso bertsolari oparoa izan zen: "Mundua, negar herria", "Mozkorra eta neskatxa", "Nere bizitza", "Erleak", "Komunismoa", "Aretxabaletako aitona bati", etab. Aipatzekoak dira, orobat, A. Luis Villasantek bildurik argitaratutako "Aitonaren uzta" eta "Eugensentiko txoria".

Margolari, grabatzaile eta idazlea (Minas de Rio Tinto, 1871- Bera, 1953). Serafinen semea eta Pioren anaia, hau baino urtebete zaharragoa. Osasun arazoak zirela eta, ingeniaritza utzi behar izan zuen eta artxibozain ikasketak egin zituen; Teruelen eta Caceresen egin zuen lan. Politikaz arduratua, 1931an errepublikaren aldeko mitin batetik etxera zihoala begi bat galdu zuen auto istripu batean. Margolaritzaren alorrean, 1885etik 1936ra zaletasun handiz aritu zen, 1937-1952 bitartean zaletasuna bizibide bilakatu zitzaiolarik. Idazle gisa, kazetaritza, antzerkia, eleberrigintza eta saiakera alorretan aritu zen: El cometa, antzerkia,(1915); Fernanda (1920); El pedigree (1926); La nao capitana (1935); Gente del 98 (1952). Grabatuaren eremuan garrantzi handiko lanak egin zituen: akuaforte, litografia eta heliograbatuetan ehundik gora lan. Espainian hainbat sari irabazi zituen. 1927an Madrilgo Arte Grafikoetako Eskolako irakasle izendatu zuten eta Asociación de Artistas Grabadores delakoa haren inguruan sortu zen.